De eerste Corona-lockdown was een uitdaging voor leerkrachten en leerlingen. Het had ook veel positieve effecten zoals: 1 op 1 begeleiding van mijn leerlingen, doorlopend lesgeven doordat ik niet alleen binnen de lesuren leerlingen voorzag van feedback, zelfstandige en zelfsturende leerhouding bij leerlingen, het ontbreken van turbulentie in het klaslokaal.
Dát en het feit dat mijn studie bij Fontys een ingeplande les doorkruiste bracht mij er toe om met mijn teamleider te overleggen of ik 2 van de 6 wekelijkse uren met een talent-klas Design & Decoratie remote kon invullen met voorbereide lessen waar leerlingen zelfstandig aan konden werken. Mijn feedback op het gemaakte werk kwam in de loop van de dag of uiterlijk aan het begin van het volgende ‘live’ lesuur.
Na een paar weken kwam de klad er in. Mijn leerlingen begonnen de remote lessen als twee extra vrije uren te beschouwen. Ik heb de groep laten weten dat ik teleurgesteld in hen was door een les te openen met een scène uit Fawlty Towers waarin de vrouw Basil Fawlty in het ziekenhuis ligt voor een operatie aan een ingegroeide teennagel en desondanks Basil elke 5 minuten belt om te vragen of de eland-kop die Fawlty heeft gekocht al opgehangen is. Daarna mijn ‘over-5-jaar-brug’ toegepast en leerlingen gevraagd wat voor werkgever zij in de toekomst willen hebben:
Een werkgever die elke 5 minuten controleert of de opgegeven opdracht is uitgevoerd
Een werkgever die de vrijheid en verantwoordelijkheid geeft om het werk zelf te plannen.
Voortschrijdend inzicht docent-leerling-relatie:
Binnen een schoolcultuur waarin zelfsturend leren niet onderwijs-breed is ingevoerd kan je nog steeds appelleren aan zelfverantwoordelijkheid. Mijn groep reageerde stilletjes op mijn Fawlty-Towers-interventie, maar ondernam onmiddellijk actie; zelfs de meest anti-autoritaire leerling zocht onmiddellijk contact en feedback.